(( ویکـــــی کمیـــــک ))

(( ویکـــــی کمیـــــک ))

حس میکنم وقتش شده دوباره کرکره وبلاگ رو بدم بالا
(( ویکـــــی کمیـــــک ))

(( ویکـــــی کمیـــــک ))

حس میکنم وقتش شده دوباره کرکره وبلاگ رو بدم بالا

رابین کیست ؟

 رابین در سری کمیک‌های بتمن، جیسون تاد است. او در کودکی فقیر بوده‌است و در یک شب لاستیک‌های ماشین بروس را درمی‌آورده است که بروس او را می‌بیند و تصمیم میگیرد برای اینکه او به راه های خلاف و جنایت کشیده نشود، جیسون را به فرزندخواندگی قبول کند.

سرانجام در یکی از نبردهای رابین و بتمن با جوکر، جوکر رابین (جیسون) را در یک انبار زندانی می‌کند و پس از شکنجه دادن او، جوکر انبار را منفجر می‌کند و جیسون را می‌کشد. بعد از مدتی شخصیتی جدید به نام رد هود (با نام مستعار قدیمی جوکر) وارد گاتهام می‌شود و به کشتن تبهکاران و فروش مواد مخدر با نوچه‌های نقاب سیاه می‌پردازد. نقاب سرخ (red hood) همان جیسون است که پس از کشته شدن توسّط جوکر، رأس‌الغول یا همان کسی که جوکر را از تیمارستان درآورد (که بیش از شش قرن با حمام گرفتن در چشمهٔ آب جوان‌کننده، هنوز زنده است) به خاطر عذاب وجدانی که داشت جیسون را در چاه لازاروس پیت انداخت تا بر اساس افسانه‌ها که می‌گفتند این چشمه قابلیّت زنده کردن مرده‌ها را نیز دارد، او را زنده کند و به رنج بتمن پایان دهد؛ امّا اوضاع آن طور که می‌خواست پیش نرفت و جیسون با عقل و جسمی ناسالم به این دنیا بازگشت. پس از چند درگیری بین نقاب سرخ، نقاب سیاه و بتمن، بروس متوجه می‌شود رد هود همان جیسون است. نقشهٔ جیسون این بود که نقاب سیاه را آن قدر عصبانی کند که مجبور شود از جوکر کمک بگیرد.

بعد از اینکه بتمن نقاب سیاه و همراهانش را از آتش گرفتن توسّط جوکر نجات می‌دهد، جیسون را پیدا می‌کند که در ساختمانی متروکه در حال شکنجه دادن جوکر است. وقتی بتمن می‌رسد، رد هود به بتمن می‌گوید: با اسلحه جوکر را بکش تا من به تو بپیوندم و اگر به من تیر بزنی، من هم جوکر را با گلوله می‌زنم و هردو می‌میریم، اما بتمن بر خلاف عقیدهٔ رد هود تفنگ را می‌اندازد؛ رد هود به بتمن در حالی که داشت از ساختمان خارج می‌شد، تیری شلیک کرد؛ بتمن جا خالی داد و هنگام شلیک تیر بعدی سر تفنگ رد هود را بست؛ جیسون با دست خونی خود، بمب را فعال کرد، ساختمان را منفجر کرد و سپس برای همیشه گاتهام را ترک کرد.

جیسون به اندازه دیک مشهور نشد؛ بنابراین شرکت دی‌سی کامیکس یک نظر سنجی در مورد سرنوشت جیسون تاد گذاشت و بیشتر خوانندگان به مرگ او رأی دادند. البته بعد از آن افراد زیادی که در این نظرسنجی شرکت نکرده بودند به این مرگ اعتراض کردند؛ سپس دی‌سی کامیکس جیسون تاد را با نقش رد هود مجدداً وارد داستان کرد که بعضی وقت‌ها به بتمن کمک می‌کند و گاهی هم تنها کار می‌کند و تبهکاران را می‌کشد، کاری که هیچ وقت بتمن نمی‌کند. انیمیشن تعاملی بتمن مرگ در خانواده که برای تعیین سرنوشت جیسون در سال ۲۰۲۰ منتشر شد به طرفداران این فرصت را داد تا خودشان سرنوشت او را انتخاب کنند مانند:آشنایی او با تیم دریک(رابین سوم که اینجا با نام بت کید شناخته میشود)،کشتن جوکر،قبول کردن مسئولیت دیمین وین(پسر خونی بتمن)و... که همه و همه حاصل از انتخاب مرگ بتمن است البته فیلم با حرف سوپرمن درباره ی پیدا کردن او به دلیل خواسته ی بتمن به خاطر احساس پدرانه اش پایان میابد و باید منتظر قسمت بعدی انیمیشن های دی سی درباره ی او باشیم

با تشکر ماهان محبوبی 

رابین دوست بتمن ♥♡♥♡♥

رابین (به انگلیسی: Robin) عنوان چندین شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط باب کین، بیل فینگر و جری رابینسون به عنوان همکار تازه‌کار در خدمت شخصیت ابرقهرمان بتمن است. در واقع هر وقت کسی دستیار بتمن می‌شود، لباس رابین را برای مدتّی موقتی می‌پوشد و بعد با لباس و اسم جدیدی دوباره خود را به مردم نشان می‌دهد.

رابین
Robin (Dick Grayson - New 52 version).jpg
دیک گریسون
ناشر
دی‌سی کامیکس
نخستین حضور
Detective Comics شمارهٔ ۳۸ (آوریل ۱۹۴۰)
ساخته شده توسط
باب کین
بیل فینگر
جری رابینسون
گونه
انسان
جهان زادگاه
زمین
هم‌دستان
بتمن، استارفایر،تیم تایتان
توانایی‌ها
هوش بالا
مهارت در هنرهای رزمی
کار با وسایل پیشرفته
با تشکر ماهان محبوبی

مترسک دشمن بتمن



 10- مترسک

 

مترسک یا دکتر جاناتان کرین یک دانشجو بود که درحال ساخت و آزمایش یک سرم  ترس بود که از دانشگاه اخراج شد ولی بعد ها با نام مترسک به جنایت روی آورد. قدرت اصلی مترسک گاز ترسشه که اون رو به دشمنی بزرگ برای بتمن تبدیل می کنه. به علاوه یک استایل بسیار زیبا دارد ... از اون ماسک ترسناک و خفنش گرفته تا اون لباس سبز که آدم رو دقیقا یاد یک مترسک واقعی میندازه .
با تشکر ماهان محبوبی


تاریخ ناتمام نبرد بتمن و جوکر

تاریخچه جنگ بین بتمن و جوکر به چندین سال پیش برمیگرده و کار بسیار سختیه اگه بخوایم دفعات مبارزه این دو شخصیت محبوب با هم رو بشماریم، و خب طبق روال دنیای کمیک یک سری افراد که با هم دشمنن دفعات متعددی در داستان‌های مختلف و به قلم نویسنده های مختلف با هم رو به رو میشن اما این‌بار فرق میکنه. قبل از اینکه انتشار رویداد جوکر وار شروع بشه حرف‌های زیادی راجبش زده میشد و داغ‌ترین موضوع دنیای کمیک بود و حتی بعد از اینکه گفته شد این رویداد قراره پایان کار بتمن و جوکر رو نشون بده این بحث ها داغ تر هم شدن. طبیعیه که برای همچین اتفاق بزرگی در دنیای کمیک همه هایپ باشیم، اما متاسفانه بعد از شروع پخش جوکر وار انگار اونقدری که پیشبینی میشد مورد استقبال طرفدارها قرار نگرفت.

در این مطلب بیشتر تمرکز ما روی قسمت اول این ایونت یعنی Joker War #1 هستش.

اینکه کمیک Joker War نتوسنت به اندازه کافی موفق باشه دلایل مختلفی داره شاید اولین دلیلی که به ذهن هممون میرسه انتشار کمیک های خیلی بزرگ دیگه هم زمان با این رویداد بود. همونطور که میدونید در حال حاضر هم مارول و هم دیسی کمیک های مهمی رو منتشر میکنن از جمله دو ایونت بزرگ دث متال و امپایر که توجه خیلی ها رو به خودشون جلب کردن و حتی اگه این دو ایونت هم روی جوکر وار تاثیر نگذاشته باشن قطعا “3 جوکر” باعث شده عده‌ای سمت جوکر وار نرن. BATMAN: THREE JOKERS میشه گفت مهم‌ترین کمیک این چند ماه به حساب میاد اینکه جوکر وار زیر سایه 3 جوکر گم بشه طبیعیه چون استارت اون داستان مدت‌ها قبل در کمیک دارکساید وار خورده بود و همه دوست داشتن بفهمن راز بزرگ 3 جوکر چیه.

جدا از مسئله اهمیت داستان‌، گیج کننده بودن ماجرا هم یکی از دلایل دوری مردم از Joker War بود، خط داستانی کمیک‌ها قبلا هم خیلی دقیق نبوده اما حالا بیشتر از همیشه گیج کننده شده اونم بخاطر انتشار همزمان جوکر وا و سه جوکره، این موضوع برای کسایی که تازه طرف کمیک‌های دیسی اومدن خیلی اذیت کننده بوده و باعث شده نتونن به خوبی با این کمیک ارتباط برقرار کنن.

اما از زمان انتشار و بقیه داستانها که بگذریم میرسیم به خود کمیک. شروع کمیک جوکر وار در واقع قسمت 95 سری کمیک‌های بتمن هستش که از سال 2016 شروع شد و تا الان هم ادامه داشته. در ادامه نگاهی داشته باشیم به مشخصات این کمیک:

نویسنده: James Tynion IV
طراح: Jorge Jimenez
رنگ: Tomeu Morey
انتشار: 31/تیر/1399
در بین نظراتی که در مورد Joker War #1 بیان شده تعریف‌های خیلی زیادی دیده میشه و خیلی ها از اون بعنوان یکی از بهترین داستان ها اسم بردن اما از طرفی نقدهای منفی خیلی زیادی هم وجود داره. و اگه بخوایم منصفانه نگاه کنیم ایرادات زیادی میشه به این کمیک گرفت، به عنوان مثال نحوه روایت ماجرا که به درستی پیش نمیره و اونقدری که از قبل وعده داده شده بود شاهکار نیست، چیزهایی که مخاطب توقع داره در این کمیک ببینه اصلا دیده نمیشه و جلد اول که باید به عنوان شروع کننده ایونت خیلی عالی باشه سطح متوسطی داره، در این قسمت به ما اوضاع گاتهام نشون داده میشه و هرج و مرج همیشگی این شهر رو میبنیم 
با تشکر ماهان محبوبی

داستان های برتر جوکر #1

oker’s Favor
در این اثر بیش‌تر از هر زمان دیگری با روحیه خشن و دم دمی مزاج شخصیت جوکر روبه‌به رو می‌شویم. در این داستان شخصیت جوکر حین رانندگی با راننده بخت برگشته‌ای روبه رو می‌شود که او را طعمه روح پلید خود قرار می‌دهد و هنگامی که راننده بیچاره از ترس از دست دادن جان خود التماس می‌کند جوکر از او می‌خواهد تا در آینده هر زمانی که جوک بخواهد لطفی به او کند.
بت من و جوکر
The Man Who Laughs
در این داستان کاملا به گونه‌ای متفاوت شخصیت جوکر را می‌شناسیم. این داستان شخصیت جوکر را به گونه‌ای مدرن‌تر بیان می‌کند و تا حدی از دیگر کلیشه‌های قدیمی فاصله می‌گیرد تا از ابتدا داستان زندگی شاهزاده جرم و جنایت را بررسی کند.
داستان این اثر با روایت اجساد مرموزی در یک کارخانه عجیب شروع شده و با شکست شخصیت جوکر توسط شخصیت بتمن و زندانی شدن او تمام می‌شود. در بین پیچ و تاب این ماجرا هرج و مرجی که در روان شخصیت جوکر می‌گذرد را بیش‌تر حس می‌کنیم.
بت من و جوکر
Batman: Endgame
 در این داستان مرز جنون شخصیت جوکر مشخص می‌شود. در این ماجرا شخصیت جوکر نهایت دشمنی خود را به بتمن نشان می‌دهد و سمی مشابه با توکسین تولید کرده و همه اعضای جاستیس لیگ را بر علیه شخصیت بتمن می‌کند. در این داستان برعکس معمول ما مبارزه‌ای بین بتمن و جوکر را مشاهده نمی‌کنیم بلکه در این اثر این ابر قهرمان‌ها هستند که به مبارزه می‌پردازند.
بت من و جوکر
Mad Love
در این اثر ماجرای عاشقانه‌ای که بین دکتر روانپزشک شخصیت هارلی کویین و معشوق مجنون او شاهزاده دلقک جرم و جنایت شخصیت جوکر رخ می‌دهد را می‌بینیم. و اینکه چگونه این عشق سیاه هرج و مرج را به شهر گاتهام آورده و جنون و دیوانگی را به کل مردم سرایت می‌دهدoker’s Favor
در این اثر بیش‌تر از هر زمان دیگری با روحیه خشن و دم دمی مزاج شخصیت جوکر روبه‌به رو می‌شویم. در این داستان شخصیت جوکر حین رانندگی با راننده بخت برگشته‌ای روبه رو می‌شود که او را طعمه روح پلید خود قرار می‌دهد و هنگامی که راننده بیچاره از ترس از دست دادن جان خود التماس می‌کند جوکر از او می‌خواهد تا در آینده هر زمانی که جوک بخواهد لطفی به او کند.
بت من و جوکر
The Man Who Laughs
در این داستان کاملا به گونه‌ای متفاوت شخصیت جوکر را می‌شناسیم. این داستان شخصیت جوکر را به گونه‌ای مدرن‌تر بیان می‌کند و تا حدی از دیگر کلیشه‌های قدیمی فاصله می‌گیرد تا از ابتدا داستان زندگی شاهزاده جرم و جنایت را بررسی کند.
داستان این اثر با روایت اجساد مرموزی در یک کارخانه عجیب شروع شده و با شکست شخصیت جوکر توسط شخصیت بتمن و زندانی شدن او تمام می‌شود. در بین پیچ و تاب این ماجرا هرج و مرجی که در روان شخصیت جوکر می‌گذرد را بیش‌تر حس می‌کنیم.
بت من و جوکر
Batman: Endgame
 در این داستان مرز جنون شخصیت جوکر مشخص می‌شود. در این ماجرا شخصیت جوکر نهایت دشمنی خود را به بتمن نشان می‌دهد و سمی مشابه با توکسین تولید کرده و همه اعضای جاستیس لیگ را بر علیه شخصیت بتمن می‌کند. در این داستان برعکس معمول ما مبارزه‌ای بین بتمن و جوکر را مشاهده نمی‌کنیم بلکه در این اثر این ابر قهرمان‌ها هستند که به مبارزه می‌پردازند.
بت من و جوکر
Mad Love
در این اثر ماجرای عاشقانه‌ای که بین دکتر روانپزشک شخصیت هارلی کویین و معشوق مجنون او شاهزاده دلقک جرم و جنایت شخصیت جوکر رخ می‌دهد را می‌بینیم. و اینکه چگونه این عشق سیاه هرج و مرج را به شهر گاتهام آورده و جنون و دیوانگی را به کل مردم سرایت می‌دهد
با تشکر ماهان محبوبی 
منبع سایت :ویجاتو 

چند حقیقت جالب درباره جوکر

- فرزند احتمالی جوکر و هارلی
joker

در کامیک‌ها اکثرا نشان داده می‌شود که جوکر و هارلی رابطه ی سواستفاده گرایانه‌ای نسبت به هم دارند؛ طوری که بنظر می رسید جوکر، هارلی را فقط برای مقاصد خلافکارانه اش می خواهد. اما هم در سری‌ بازی‌های Batman: Arkham و هم در دنیای سینمایی دی‌سی، این دو کاراکتر بنظر یک زوج عاشق می‌آمدند و رابطه احساسی قوی‌ داشتند.

رابطه ی این دو در بازی Batman: Arkham City به مرحله جدیدی وارد شد. در صحنه‌ای پس از مرگ جوکر در آخر بازی، صدای هارلی شنیده می شود که می‌گوید:« ششش، آروم بگیر نی نی کوچولو»؛ همچنین در یکی از صحنه های قبلی، تست حاملگی مثبت روی کف زمین مخفیگاه جوکر دیده می شود. اما بعدا در بسته الحاقی Harley Quinn’s Revenge که برای این بازی منتشر شد، آشکار می شود که این صرفا یک تست مثبت اشتباهی، میان چندین تست منفی بوده است.

 

- دخترهای جوکر
joker

جوکری که بچه داشته باشد، مگر چقدر می تواند دیوانه باشد؟ اگر او بچه دار شود و بخواهد به بچه‌اش اهمیت دهد، قاعدتا رابطه‌اش با هارلی و بتمن دستخوش تغییر خواهد شد. آیا با وجود یک بچه روی احساساتی جوکر نمایان می‌شود یا که او از بچه‌اش به عنوان ابزاری برای سواستفاده از بتمن استفاده خواهد کرد؟ آیا جوکر بچه‌اش را بزرگ می کند تا تبدیل به یک خلافکار بزرگ شرور شود؟

ما جواب را از دو داستان تقریبا متفاوت گرفتیم. در اولی که برگرفته از بازی Injustice: Gods Among Us بود، هارلی کویین (Harley Quinn) به «قناری سیاه» (Black Canary) اقرار می‌کند که از جوکر یک بچه داشته اما به جوکر چیزی در این باره نگفته و بچه را پیش خواهر خود فرستاده تا او بزرگش کند.
جوکر همچنین یک دختر ناتنی در Duela Dent دارد؛ دختری که مانند او لباس می پوشد و خود را «دختر جوکر» می نامد.

 

- سزار رومئو از زدن سبیلش برای ایفای نقش جوکر، خودداری کرد
joker

سریال Batmania سال 1966 که آدام وست (Adam West) و بِرت وارد (Burt Ward) در آن نقش آفرینی می کردند، پدیده محبوبی بود که شوالیه تاریکی را در جامعه آمریکا و سپس در جهان همه‌گیر کرد. سریال Batmania در دهه شصت در آمریکا به محبوبیت بالایی رسید و همین موفقیت باعث شد که سه فصل از این سریال ساخته شود. این سریال چند تا از بزرگترین و مهم‌ترین دشمنان شوالیه تاریکی را به تصویر کشید و یکی از محبوب‌ترین این دشمنان مثل همیشه شاهزاده دلقک جنایات، «جوکر» بود که نقش او را سزار رومئو (Cesar Romeo) بازی می‌کرد.

سزار رومئو که با سبیلش معروف بود، قبول نکرد آن را برای ایفای نقش جوکر اصلاح کند و به همین خاطر گریمورهای بیچاره مجبور می‌شدند تا او را همراه با سبیل‌هایش گریم کنند و تمام تلاش‌شان را می‌کردند تا سبیل‌های او زیر رنگ سفید صورت جوکر دیده نشود؛ عکسش را در بالا می‌بینید، خیلی ضایع و خنده‌دار است، مگر نه؟

سازندگان نخواستند که یک جوکر سیبیلو را به تصویر بکشانند وگرنه می‌توانستند سبیل‌های رومئو را هم مانند موهای جوکرش سبز کنند! البته آن موقع هم خیلی ضایع می‌شد ولی فکر می‌کنم از این عکس ضایع‌تر نمی‌شد؛ ناسلامتی سریال تلویزیون آمریکاست و قرار است از سطح بالایی برخوردار باشد. بنده خداها آن موقع این جلوه‌های ویژه‌ای که سازندگان فیلم سوپرمن داشتند و برای حذف سبیل بازیگر سوپرمن از آن استفاده کردند، را که در اختیار نداشتند. هر بار که جوکر قرار بود در سریال بتمنیا به صحنه بیاید، گریمورهای بیچاره باید روی سبیل‌های او هم یک رنگ سفید می‌زدند تا با رنگ صورتش هماهنگ شود و مثلا تابلو نباشد، اما با این وجود این سبیل همیشه خدا تابلو بود!

- قلب جوکر، بتمن را مسموم و او را دیوانه کرد
joker

می‌دانم، تیتر این مورد عجیب بنظر می‌رسد؛ اما باور کنید که جوکر با قلبش به سیستم بدن بتمن سمی وارد کرد و او را دیوانه کرد، الان به شما توضیح می‌دهم که این اتفاق چگونه افتاد. در طول این سال‌ها شاهد نسخه‌های متفاوتی از بتمن بوده‌ایم، اما هیچ‌کدام از آنها به اندازه «بتمنی که می‌خندد» (The Batman Who Laughs) وحشتناک نبوده‌اند.

بتمن بعد از یک رویارویی با جوکر، عقلش را از دست می‌دهد و دست به کشتار وحشیانه‌ای می‌زند؛ او تمام اعضای خانواده خفاش (Batfamily) و تمام مردم گاتهام را می‌کشد. او بعنوان «بتمنی که می‌خندد» هر سه رابینی که تبدیل به زامبی شده‌اند را به زنجیر می‌بندد و از آنان بعنوان سلاح استفاده می‌کند.

چگونه این اتفاق افتاد؟ چه شد که بتمن این‌گونه دیوانه شد؟ گویا جوکر در دنیای کامیک Dark Knights: Metal دستگاه سمی هوشمندی برروی قلب‌اش داشت، که در صورتی که نفله شد و قلبش از تپیدن ایستاد، آن دستگاه هوشمند بکار بیافتد و یک سم را در اطراف ترشح کند. زمانی که بتمن در این کامیک، نهایتا جان این ابرشرور محبوب (!) را گرفت، دستگاه کوچکی که در قلب جوکر جاسازی شده بود، سمی قدرتمندتر از همه زهرهای جوکر را آزاد کرد و این سم به سیستم بدن بتمن وارد شد و کم کم او را دیوانه کرد. بهرحال جوکر است و نقشه‌هایش.

  منبع سایت پلازا 
با تشکر ماهان محبوبی

++جوکر

 شکی نیست که جوکر، معروفترین شخصیت شیطانی کتاب‌های کمیک در همه‌ی زمانهاست. این کاراکتر به شکل‌های متفاوت و مختلف زیادی در طی دوران نشان داده شده. به طوریکه هر شخصیت ویژگی منحصر به فرد خودش را داشته است. از کاراکتر جوکر در فیلم اولین “بتمن” سال ۱۹۴۰ گرفته تا جرد لتو که آخرین جوکر فیلمهای DC بوده است. (بازیگر نقش جوکر در فیلم جوخه خودکشی “suicide squad“).
با اخباری که به تازگی درباره‌ی ساخت اثری متفاوت از این کاراکتر شده است، فرصت را غنیمت شمردیم تا به بررسی فیلم The Joker Origin Movie با کارگردانی احتمالی تاد فیلیپس بپردازیم که چرا باید در این فیلم، رد و اثری از بتمن باشد.

هستی جوکر مدیون وجود بتمن است

در ابتدا این نکته را باید روشن کرد که حضور همیشگی بتمن درشهر گاتهام، طی سالیان دراز خلافکاران زیادی را به این شهر کشانده و باعث ایجاد درگیری و جنگ‌های خیابانی زیادی شده است. در سال اول حضور بتمن در گاتهام، بتمن به کمک رئیس پلیس شهر توانست یکی از بزرگترین خلاف کاران شهر را دستگیر کند که همین باعث هراس خلافکاران دیگر شد. تا آن‌که جوکر به روی صحنه آمد. همانطور که در فیلم “شوالیه تاریکی (The Dark Night)” اثری از کارگردان بزرگ کریستوفر نولان، نشان داده شده است، تمام دلایل جوکر برای ادامه‌ی رفتارهای روان پریشانه اش، دلیلی نیست جز بتمن. حتی در سریال کارتونی بتمن، هنگامی که جوکر متوجه می‌شود که بتمن را شکست داده و او مرده است، دچار افسردگی می‌شود و این جمله را به زبان می‌آورد “بدون بتمن، هیچ جرم و جنایتی دیگر معنا ندارد.”

داستان‌های جوکر با بتمن گره خورده است

از آن‌جایی که شخصیت جوکر هیچگاه کاراکتر مستقلی نبوده و در کنار سایر قهرمان‌ها وجود او معنا پیدا کرده است، ساخت فیلمی صرفا با محوریت “جوکر” کار دشواری است. به همین خاطر دخالت دادن بتمن و یا بروس وین می‌تواند راه گشا باشد. داستان‌ها و فیلمنامه‌های زیادی وجود دارد که همگی لازم و ملزوم بودن بتمن و جوکر را نشان می‌دهند، مانند کشته شدن پدر و مادر بتمن به دست جوکر (در فیلم بتمن، ساخته‌ی تیم برتون) و یا عضویت جوکر در گروه تبهکارانی که قصد جان بروس وین را کرده‌اند (در فیلم سال صفر). پس اگر چه وجود جوکر در گاتهام تنها به دلیل حضور بتمن است، پس میتوان نتیجه گرفت که در داستان مستقل جوکر، به هر طریقی بتمن باید نقش داشته باشد. حتی نقشی کمرنگ و جزئی.

مقاله مرتبط : احتمال ساخت فیلم جدید جوکر توسط مارتین اسکورسیزی

در جهان جوکر همه چیز به بتمن ختم می‌شود

هدث لدجر، که به عقیده‌ی بسیاری از منتقدان توانست به بهترین وجه ممکن شخصیت جوکر را در فیلم شوالیه‌ی تاریکی ( The Dark Knight) بازی کند، در همین فیلم درمورد درگیریش با بتمن این جمله را گفت:” رابطه‌ی منوتو مثل وقتی است که یک نیروی غیرقابل کنترل به یک جسم ساکن برخورد کند”. یکی از علت‌های اصلی که این دو شخصیت این‌قدر به یکدیگر وابسته‌اند و بدون یکدیگر معنا ندارند، شاید حس عدالت طلبانه بتمن و نداشتن علاقه‌ی ذاتی به کشتن آدم بدها در مقابل حس جوکر نسبت به دنیاست که هیچ چیز در این جهان معنا و هدفی ندارد. داستان جدال میان جوکر و شخصیتی غیر قهرمان (همانند سرهنگ گوردون در شوالیه تاریکی)، داستان جذاب و دلپسندی نیست، چرا که این کاراکتر تنها به فکر نابودی و کشتن جوکر اوست. جوکر یک تهدید روانی است، نه تهدید فیزیکی.

دلیلی نیست که بتمن شخصیت اصلی فیلم باشد

هرگاه بحثی درباره ی بتمن و جوکر می‌شود، همگی به فکر آن هستند که این دو باید محور اصلی داستان باشند و داستان باید حول آن‌ها گردش کند. ولی برایان آزارلو در کتاب مصور “جوکر (۲۰۰۸)” این موضوع را به زیبایی برای همگان روشن ساخته است. داستان این کتاب این گونه پیش می‌رود که درباره‌ی درگیری‌های ذهنی جوکر و اهداف و خواسته هایش از مردم گاتهام است، در حالی که بتمن به صورت سایه‌ایی در پس داستان وجود دارد. جوکر مشغول ساختن امپراطوری خودش است که ناگهان با دشمن دیرینه خود، بتمن (کسی که کمترین حضور را در روایت داستان داشته ولی بیشترین تاثیر را بر روی نتیجه‌ی آن می‌گذارد)، روبرو می‌شود. خوب حال هدف از گفتن داستان این کتاب چه بود؟ هدف آن بود که گفته شود که لازم نیست داستان یا فیلمنامه، صحنه‌ی جدال و درگیری مرد خفاشی و دلقک باشد. ولی باید رابطه‌ی دیرینه این دو با یکدیگر را نشان داد.


3 ویژگی فرابشری جوکر

مصون در برابر سم
برخی از جنبه‌های منحصر به فرد جوکر به فیزیولوژی و ویژگی‌های شخصیتی او باز می‌گردد. قصد صحبت در مورد پوست سفید و موهای سبز رنگ جوکر ندارم، بلکه از ویژگی ایمنی طبیعی بدن او در برابر سموم صحبت می‌کنم. علاوه بر نترس بودن، جوکر در برابر سموم مصون است. جوکر می‌تواند از سموم خود روی دیگران استفاده کند، اما آن‌ها به هیچ وجه روی وی موثر نیستند. شاید یکی دیگر از دلایلی که گاز ترس مترسک روی جوکر کارساز نبود همین باشد. فیزیولوژی او را در برابر سم ایمن کرده است.


در بخش داستانی The Clown at Midnight، گرانت موریسون به طور خلاصه از علت ایمن بودن جوکر در برابر زهرها و دیگر سموم می‌گوید:

او یک مصرف کننده مشتاق از آزمایش‌های شیمیایی خودش است. ایمنی جوکر در برابر ترکیبی از سموم که ممکن است شخص دیگری را در جا به قتل برساند، از سو استعمال مواد سمی در طول سال‌ها به وجود آمده است.

به نوعی، جوکر تحت نوعی شدید و عجیب از ایمن درمانی است. یادآور می‌شوم که او جوکر است، بنابراین واقعا نباید چنین ویژگی را نادیده بگیریم.

جوکر

۱۳. جوکر از سلامت عقلی فوق العاده بهره می‌برد
گرانت موریسون، نویسنده افسانه‌ای کتاب‌های مصور، زمانی که مجوز نوشتن کتاب‌های شوالیه تاریکی را داشت، چندین عدد از بهترین داستان‌های بتمن را خلق کرد. برای مثال می‌توان به رمان گرافیکی Arkham Asylum: A Series House on Serious Earth سال ۱۹۸۹ اشاره کرد. موریسون پس از شروع دوره برنز کامیک‌ها (از آن به عنوان دوران تاریک هم یاد می‌شود) به ترویج ساختارشکنی در کامیک‌ها ادامه داد. به جای پرداختن به قهرمان اصلی، موریسون تصمیم به ایجاد ساختارشکنی در رابطه با دشمنان بتمن کرده و چه کسی بهتر از جوکر؟

فیلموژن بنر
یکی از اصلی‌ترین ویژگی‌های شخصیتی جوکر به دیوانگی او مربوط می‌شود؛ موردی که در طول سال‌ها بارها تکرار شده است. اما اگر او دیوانه نبود چه می‌شد؟ اگر او نقیض دیوانگی بود چه؟ این پرسش‌ها همان مواردی هستند که موریسون در Arkham Asylum آن‌ها را مطرح می‌کند. به جای اینکه جوکر یک دیوانه جنجال برانگیز باشد، او از سلامت عقلی فوق العاده رنج می‌برد:

یک تغییر جدید و درخشان در ادراک بشریت... به نظر می‌رسد جوکر هیچ کنترلی روی اطلاعات حسی که از جهان بیرون دریافت می‌کند، ندارد. او فقط با روانی شدن قادر به مقابله با ورودی‌های بی‌نظم و پرهرج و مرج است. به همین علت که او گاهی یک دلقک بدجنس است، گاهی یک قاتل روانی. او هیچ هویت واقعی ندارد. جوکر هر روز خود را خلق می‌کند.